by Dimitri Ekonomides » Mon Oct 10, 2005 10:10 pm
Traduction du mail de 9.7.2005
Καλημέρα σε όλους και καλή ανάρρωση στη Στεφανί
Το ερώτημα που προκαλεί τόσο έντονες ανταλλαγές απόψεων είναι σημαντικό και πολύ πολιτικό.
Θεωρώ ότι υπάρχει μια , ντε φάκτο * , ανάμειξη διαφορετικών επιπέδων.
* Θα ήθελα να υπογραμμίσω το « ντε φάκτο » ώστε να μην υπάρξει παρανόηση. Δηλ. ότι βλέπω κακές προθέσεις, ότι τις αποδίδω σ΄ αυτούς με τον οποίων τη γνώμη δεν συμφωνώ *
Α. Υπάρχει το επίπεδο « πολιτικό και κοινωνικό κίνημα » δηλ το Φόρουμ και μέσα σ΄ αυτό το Babels. Είναι καθαρό το σε ποιες δραστηριότητες συμμετέχουμε, σε ποιες όχι και σε ποιες περιπτώσεις αφήνουμε να υπάρχει η πληροφορία χωρίς όμως αυτό να αποτελεί ένα project Babels.
Β. Υπάρχει το ανθρώπινο επίπεδο, η κοινότητα-Babels, η καθημερινή ζωή, η δουλειά κλπ.
Δεν έχω κανενός είδους πρόβλημα με την κοινότητα αλλά δεν συμφωνώ με το να υπάρξει ένα γλίστρημα – και στο όνομα των αρχών, των αξιών μας – προς κάτι άλλο ∙ εξηγώ πιο κάτω τι εννοώ μ΄ αυτό. Παράλληλα ∙ έχω – όπως ο καθένας μας – τις « κοινότητές » μου για να ζητήσω βοήθεια στην καθημερινή ζωή, τις « άκρες » μου, τις ανθρώπινες σχέσεις μου. Το Babels και το Φόρουμ δεν αντικαθιστούν – ούτε και έχουν λόγο να αντικαταστήσουν – όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι στη λειτουργία τους υπάρχουν όψεις « οικογένειας, ακρών, φιλίας κλπ. κλπ. ». Επίσης, δεν αντιλαμβάνομαι το Φόρουμ και το Babels ούτε ως « στρατό επαναστατών » ούτε ως μηχανή.
Αλλά
Τα ζητήματα « της αλληλοβοήθειας και ενός άλλου κόσμου που είναι εφικτός » για τα οποία έγινε λόγος [ χρησιμοποιήθηκαν ως επιχειρήματα υπέρ των Μ.Α.] δεν πρέπει να ανακατεύονται κατ΄ αυτόν τον τρόπο στη συμμετοχή μας στο Babels ( ή όπου αλλού, δεν έχει σημασία ).
Αλληλοβοηθούμαστε διότι είναι ανθρώπινο. Αν έχουμε μια « άκρη » μέσω της οικογενείας, των φίλων ή των πολιτικών γνωριμιών, το λέμε και επωφελείται η οικογένεια, οι φίλοι και οι σύντροφοί μας. Δεν χρειάζεται να μιλάμε περί « της αλληλοβοήθειας και ενός άλλου κόσμου που είναι εφικτός » για να κάνουμε αυτό που κάνουν αυθόρμητα οι άνθρωποι, αριστεροί και δεξιοί, στην καθημερινή τους ζωή.
Επομένως, το να επιτρέψουμε την δημοσίευση μικρών αγγελιών στο Babels είναι πέραν του ανθρώπινου ζητήματος
1. Είτε το θέλουμε , είτε όχι μια τέτοια δημοσίευσή θα έχει τη « σφραγίδα » Babels. Το ότι « οι άνθρωποι είναι ενήλικες και μπορούν να σκεφτούν » δεν σημαίνει κι ότι αυτόματα θα « αφαιρείται » η « σφραγίδα » Babels από την προωθούμενη πληροφορία ( το κατά πόσον οι άνθρωποι είναι / είμαστε ενήλικες : big question, δεν είναι της στιγμής ! ).
Ναι, η πληροφορία δεν είναι ουδέτερη ∙ πολύ περισσότερο όταν διαχέεται από ένα δίκτυο « μάρκας, περιωπής » όπως το Babels !
¨Έτσι έχουν οι « νόμοι » της ανθρώπινης επικοινωνίας και της λειτουργίας του ανθρώπινου μυαλού δηλ. ταυτίσεις που δημιουργούνται, ντε φάκτο, ακόμη κι αν οι άνθρωποι ξέρουν ότι δεν κάνουμε προώθηση-διαφήμιση κλπ.
2. Πέραν του τι θα σκεφτούν οι άλλοι: μια τέτοια κίνηση θα πάρει από μόνη της το νόημα που δεν θα θέλαμε να έχει. Δεν θα είναι πλέον κάτι που γίνεται ιδιωτικά ή σε ιστοσελίδες ευρέσεως εργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών, αλλά θα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δραστηριότητας του Babels. Οι επεξηγήσεις μας, οι διασαφηνίσεις μας κι ότι άλλο φανταστούμε για να «πούμε », ότι είναι « ουδέτερη πληροφορία », ότι « δεν είμαστε γραφείο ευρέσεως εργασίας », ότι « είναι για βοήθεια », πολύ λίγο θα μετρήσουν. Δεν είμαστε ότι δηλώνουμε !!! Δεν είναι ο Λόγος ( στα γαλλικά Verbe = λόγος με την έννοια έκφραση. Ο λόγος της λογικής είναι Raison ) που υποστασιοποιεί το Πράγμα ! ( Ναι, ναι ξέρω ∙ φταίει ο μεταφραστής του Ιωάννη του Ευαγγελιστή , « εν αρχή ην ο Λόγος » ∙ στα ελληνικά έλεγε « Λόγος » = λόγος, λογική ! ) .
3. Εάν θέλουμε να κάνουμε αυτή την κίνηση για να αλληλοβοηθηθούμε, να βοηθήσουμε και μέσα σ’ ένα πνεύμα αλληλεγγύης, οφείλουμε να προωθούμε αυτού του είδους τις πληροφορίες σε όλους τους διερμηνείς και μεταφραστές του κόσμου !!! Και όχι μόνο στους Babelit@s!
Αυτή θα ήταν μια λογική κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότιμης μοιρασιάς.
Ειδάλλως, χωρίς να το θέλουμε συνειδητά, υιοθετούμε επίσημα μια συμπεριφορά του στυλ « μεταξύ μας »και αφήνουμε περιθώριο για την δημιουργία ενός πνεύματος « συντεχνίας », « κόμματος-οικογένειας », των « δικών » μας ∙ ακόμη κι αν έχουμε ως εξήγηση – που κατά τη γνώμη μου θα είναι απλώς δικαιολογία - πολιτικά επιχειρήματα. ( Στην πραγματικότητα αυτά τα επιχειρήματα θα χρησιμεύσουν ως ιδεολογία δηλ. θα « βαφτίσουμε » ένα πράγμα με ένα « ορθό » όνομα, αλλά στην πράξη δεν θα είναι και τόσο « σωστή » κατάσταση. Και στις πράξεις είναι που αποδεικνύεται το τι είμαστε ).
Επίσης θεωρώ ότι υπάρχει μια σύγχυση ως προς την έννοια του εθελοντισμού.
( Το συνειδητοποιώ και στην Ελλάδα αλλά και όταν ζούσα στην Γαλλία, όπου και ήταν πολύ πιο διαδεδομένη και οφθαλμοφανής ).
Κατά την άποψη μου « εθελοντισμός » - αυτό που λέγεται ακόμα σε διάφορες ομάδες « στράτευση » αλλά δεν συμφωνώ με τη χρήση αυτού του όρου - « συμμετοχή σε ένα κίνημα » δεν μπορεί να συνοδεύεται από «δευτερογενή οφέλη » ( που θα ‘λεγε κι ο Φρόϋντ ) επίσημα θεσμοθετημένα από το όποιο κίνημα. Είναι αυτονόητο ότι τα εισιτήρια, η φιλοξενία, τα per diem κλπ. καλύπτονται από το Φόρουμ. Αυτά, εννοείται, δεν είναι « δευτερογενή οφέλη » και ούτε ζητάει κανείς « σαμαριτισμό ».
Το « όφελος » από τα συμμετοχή σε ένα κίνημα είναι το ότι κανείς νιώθει εντάξει με την πολιτική του συνείδηση, το καθήκον του ως πολίτη, το ότι νιώθει πως βάζει το λιθαράκι του για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου.
( Είναι αυτονόητο ότι συναντάμε ανθρώπους, βρίσκουμε « άκρες » για δουλειά, δημιουργούνται φιλίες, έρωτες κλπ. κλπ. Θα έλεγα παραφράζοντας τον … « σύντροφο » Colin Powel !! ότι , το να ανταλλάσσουμε « άκρες »κλπ. κλπ. είναι ένα « παράπλευρο αποτέλεσμα » - αστειεύομαι – του γεγονότος ότι βρισκόμαστε μαζί με άλλους και γνωρίζουμε κόσμο. Ο Φρόϋντ θα έλεγε ότι αυτά τα οφέλη έρχονται ως ένα «επιπλέον » όπως το να θεραπευτεί κανείς έρχεται ως επιπλέον της ψυχανάλυσης ! Αλλά αυτή είναι η ζωή ! ).
Ακόμη ∙ κανείς δεν μας υποχρεώνει να συμμετέχουμε σε ένα κίνημα – δεν είμαστε στην Ε.Σ.Σ.Δ. ! – και , επόμενα, να νιώθουμε την ανάγκη ενός αντίτιμου, ενός είδους αποζημίωσης.
( Εάν κάποιος νιώθει την όποια « υποχρέωση » ή έχει την αίσθηση του « εξαναγκασμού » σε τέτοιου είδους συμμετοχή, θα ήταν καλύτερο – και επείγον – να αναρωτηθεί τόσο όσον αφορά τη δομή, τη λειτουργία του κινήματος στο οποίο συμμετέχει – αντιδημοκρατικό, στρατιωτικοποιημένο ;;; - όσο και σε ότι αφορά πιθανές δικές του τάσεις να νιώθει ενοχές και να νιώθει ή να βάζει τον αυτό του σε εξαναγκασμούς. Συμμετέχουμε στην πολιτική, όπως και στη ζωή γενικότερα, έχοντας και την προσωπική μας «νεύρωση ». Η προσωπική μου εμπειρία από το ΚΚΕ τη δεκαετία του ’80 καθώς και του γεγονότος ότι πολλοί από αυτούς που βρισκόντουσαν / όμαστε στο ΚΚΕ βρίσκαμε , μεταξύ άλλων φυσικά, και χώρο για να « εκφράσουμε » και να « » ανασφάλειες, δίψα εξουσίας, ανάγκες υποταγής κλπ.κλπ. ήταν πολύ διδακτική. Αλλά έτσι είναι η ζωή και έτσι θα είναι. Θα υπάρχουν π.χ. άνθρωποι που θα γεμίσουν τις ατζέντες τους με ονόματα μέσω του Babels. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ούτε τις κρυφές προθέσεις των ανθρώπων ούτε τη μελλοντική τους εξέλιξη. Το μόνο που μπορούμε είναι να έχουμε κάποιους κανόνες, που εγγυούνται στο μέγιστο δυνατό το χαρακτήρα του Babels, και τη δημόσια κριτική με το που εμφανίζονται παραβιάσεις ).
Γι’αυτό δεν συμφωνώ με την ιδέα ότι « Αλλά οι επαγγελματίες αρκούνται να κάνουν αγαθοεργίες χωρίς να έχουν κάποιο αντάλλαγμα ».
Με αυτή τη λογική είναι και που δεν συμφωνώ με το να δίνονται Πιστοποιητικά συμμετοχής στο Φόρουμ.
( Εάν δεν κάνω λάθος, σε αρκετές χώρες – στις ΗΠΑ μεταξύ άλλων, ή όχι ; - συμβαίνει το να παρουσιάζεται η συμμετοχή σε μια συλλογική, κοινωνική δραστηριότητα σαν ένα point στα Βιογραφικά. Μα ακριβώς εδώ είναι το θέμα. Μπορούμε να δεχτούμε ότι η κοινωνικότητα, η κοινωνική δράση, το ΑΒ του ανθρώπινου είδους δηλ, το να ζει ως κοινότητα και, επόμενα, να έχει κοινωνικές και συλλογικές δραστηριότητες, να γίνει ανταλλάξιμη αξία ; Βέβαια, θα μου πει κανείς ότι αυτός είναι ο καπιταλισμός Dear Watson και η πιο ακραία μορφή του βρίσκεται στις ΗΠΑ ! Ας ξανά- διαβάσουμε τον Μαξ Βέμπερ και την « Ηθική του προτεσταντισμού … » καθώς και το «Κεφάλαιο » του Μαρξ ).
« Δηλαδή, αν καταλαβαίνω καλά, θέλετε να βάλετε κανόνες στη ζωή των μελών του Babels ΕΚΤΟΣ της συγκεκριμένης δραστηριότητας του Babels για τα Φόρουμ ; » ( Στεφανί 30.7 ).Κατ΄αρχήν : το ακριβώς αντίθετο είναι που θα συμβεί. Δηλ, ότι η ιδιωτική σφαίρα θα διεισδύσει περισσότερο απ’ όσο είναι αναγκαίο – πολιτικά αναγκαίο – στη δημόσια σφαίρα. Δηλ. ότι δραστηριότητες ιδιωτικής φύσεως θα ανακατευτούν με τη δραστηριότητα του Babels , η οποία είναι κοινωνική, πολιτική. Για να το πω διαφορετικά « θα βάλουμε κανόνες ιδιωτικής σφαίρας » στη ζωή του Babels στο όνομα των αξιών μας κλπ. Η διαφωνία μου δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας απέναντι στις επαγγελματικές ανάγκες όλων μας, ούτε έλλειψη πνεύματος αλληλοβοήθειας όπως κάποιοι επρόσαψαν. Αυτό μπορεί να συνεχίσει να γίνεται όπως μέχρι τώρα δηλ. όποιος έχει μια πληροφορία τη μοιράζεται ιδιωτικά. Ας βρούμε μια ιδιωτική ιστοσελίδα, όπως προτάθηκε, όπου να στέλνονται αυτές οι πληροφορίες – ιστοσελίδα όπου θα έχει πρόσβαση οποιοσδήποτε κι όχι μόνο οι Babelit@s. Και να στέλνονται εκεί οι πληροφορίες, όχι εκ μέρους του Babels αλλά προσωπικά, πληροφορώντας τους αποστολείς τέτοιων αγγελιών, την επόμενη φορά να στέλνουν τις αγγελίες τους απ’ευθειας εκεί .
* ΄Έχω την εντύπωση ότι από διάφορα mail βγαίνει σαν μια κατηγορία ή / και φόβος ότι αυτοί που δέχονται αυτές τις πληροφορίες, όντας οι πιο γνωστοί – πράγμα λογικό – δεν τις μοιράζονται με όλους. Μα δεν έχουν καμιά υποχρέωση να τις μοιραστούν με όλους !!! ως μέλη του Babels !!! Πληροφορούν όποιον γουστάρουν ( όπως κάνω κι εγώ και ο καθένας στην καθημερινότητα. Δεν μιλάω με όλους τους φίλους και γνωστούς για τις « άκρες » μου˙ έχω τις προτιμήσεις μου , μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον τάδε ή δείνα κλπ. κλπ. – μα, τι κάθομαι και τσαμπουνάω εδώ πέρα! Έτσι είναι η ζωή ή όχι ; Τι προσπαθούμε να εφεύρουμε ; ).
Το πρόβλημα θα υπήρχε εάν κάποιος το έκανε στο όνομα του Babels ή χρησιμοποιούσε τη βάση δεδομένων για προσωπικό όφελος *.
Συνεχίζω˙ όπως έλεγα θα συμβεί το αντίθετο. Αυτή η – υπερβολική – ανάμειξη του « ιδιωτικου » με το « δημόσιο », θα αλλοιώσει τον κινηματικό χαρακτήρα του Babels. Στην εποχή μας, για πολύ κόσμο η έννοια του « εθελοντισμού » είναι μπερδεμένη με στοιχεία προσωπικού οφέλους – με την « εμπορική » έννοια του οφέλους.
Αυτό δεν οφείλεται σε κακές προθέσεις ή σε ωφελιμιστικό πνεύμα αλλά, κατά τη γνώμη μου, στην κατάσταση όπου βρίσκεται σημαντικός αριθμός χωρών στη Δύση αλλά όχι μόνο – στην Ελλάδα το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται όλο και πιο έντονα, ιδιαίτερα στους κάτω των 30 – όπου : η έλλειψη μαζικών πολιτικών κινημάτων και μια ηθικής σεβασμού και διαφάνειας εδώ και χρόνια ή και δεκαετίες, η διαφθορά των υπαρχόντων πολιτικών κομμάτων και η πολιτική απάθεια των πολιτών, η κοινωνική κρίση με τις συμπαρομαρτούσες ανασφάλειες, ο εγωιστικός ατομικισμός, η όλο και πιο γενικευμένη εμπορευματοποίηση της ζωής, σημαδεύουν τις συνειδήσεις μας– χωρίς να το καταλαβαίνουμε πάντα – με ένα πνεύμα « δούναι και λαβείν », του « όλα ανταλλάσσονται, όλα έχουν μια τιμή, να επωφεληθούμε – με την κακή έννοια του όρου » και έχουν ως αποτέλεσμα σ' αυτό το επίπεδο, το να χάνεται – ή να μην μαθαίνεται καν – το πνεύμα της « γενναιόδωρης » συμμετοχής, ας το πούμε έτσι, αυτής χωρίς υλικό αντάλλαγμα.
Το να οικοδομήσουμε ένα καινούργιο κόσμο εμπεριέχει το να βρούμε – σε ορισμένα ζητήματα να ξαναβρούμε, γιατί δεν είναι όλα για πέταμα στο τρόπο που γινόταν η πολιτική παλιότερα, ακόμα και στα Κ.Κ.!!! - την γενναιοδωρία, τη συμμετοχή χωρίς ανταλλάγματα.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω πως η Στεφανί και η Κλαιρ – που τις ανέφερα προσωπικά – προτείνουν την εμπορευματοποίηση του Babels ή δεν ξέρω και 'γω τι !!! Δηλ. να αποδώσω προθέσεις.
Η έγνοια μου είναι το ότι τέτοιου είδους πρακτικές μπορούν να εισάγουν, άθελα και παρά την καλή θέληση όλων μας, στοιχεία που περιέγραψα πιό πάνω και να γλιστρήσουμε σε μια έννοια του Βabels που δεν θα συμβαδίζει με την λογική « κοινωνικού κινήματος » ( κι όχι γιατί αυτή η γνώμη μου είναι σύμφωνη με την άποψη κάποιας Κομιντέρν ! Για το όνομα του Θεού ! Ας είμαστε λίγο προσεκτικοί με τέτοιου είδους κατηγορίες. Προκαλούν αίσθηση αλλά θα πρέπει να έχει κανείς επιχειρήματα από… μπετόν για να τις αποδείξει ! )
Συμπερασματικά, επαναλαμβάνω αυτό που ανέφερα και πιο πάνω:
Η διάδοση πληροφοριών τύπου μικρής αγγελίας μπορεί να συνεχίσει να γίνεται όπως έως τώρα δηλ. όποιος έχει την πληροφορία την μοιράζεται όπως θέλει. Κατά τα άλλα ,μπορεί να βρεθεί μία ιδιωτική ιστοσελίδα όπου να στέλνονται όλες οι μικρές αγγελίες – ιστοσελίδα με δημόσια πρόσβαση και όχι μόνο των Babelit@s. Να τις στέλνουμε ως άτομα και να ενημερώνουμε αυτόν που μας τις έστειλε.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
ΥΓ:
1.
Μόνικα, συμφωνώ με την άποψη σου. Αλλά ο τόνος δηλ. ο τρόπος που την εκθέτεις έχει κάτι το απότομο και αφήνει μια αίσθηση Κομιντέρν ! Λυπάμαι . Δεν πιστεύω – γνωρίζοντας σε και λίγο – ότι είναι η πρόθεσή σου αλλά θέμα …στυλ ! Ορίστε μια συμβολή από ένα φίλο ψυχάκια ( και δη τζάμπα ;-)).
2.
« Να φτιάχνουν κάποιοι θαλάμους αερίων » ( Κλαιρ 30.7 )Δηλαδή ; Ποιος ; Πως ; Πους έφτιαξε …
[b]« Εάν κάποιοι συνεχίζουν να παριστ^